Schrif­te­lijke vragen inzake een dier­vrien­delijk duiven­beleid voor Amsterdam


Indiendatum: 2 mei 2022

Duiven zijn niet weg te denken uit het Amsterdamse straatbeeld en maken al sinds jaar en dag onderdeel uit van deze stad. Recente ontwikkelingen vragen echter om een heroverweging van de manier waarop de stad met duiven omgaat.

Voedselaanbod

De gemeente Amsterdam heeft sinds april een algeheel voerverbod ingesteld in de stad. Dit voerverbod heeft als doel om de toegenomen aantallen ratten in de stad, veroorzaakt door de troep op straat, in de hand te houden. De Partij voor de Dieren-fractie is een voorstander van deze preventieve maatregel.

Er zijn echter ook signalen dat een voerverbod onbedoeld dieronvriendelijke bijeffecten kan hebben die betrekking hebben op de duiven in de stad. Volgens Stadsduiven Hulp Groep (Pigeon Rescue NL) en andere duivenwelzijnsgroepen zijn stadsduiven afhankelijk van mensen en honkvast[1]. Zij trokken daarom onlangs bij de PvdD-fractie aan de bel met de vrees dat het voerverbod (ook op gezond duivenvoer) in Amsterdam naar verwachting zal leiden tot hongerige duiven. Dat stadsduiven gedomesticeerde duiven zijn, een variant van de rotsduif, stelt ook de Vogelbescherming.[2] In een AT5-artikel van 2 mei 2022[3] spreekt een stadsecoloog genuanceerder: “De stadsduif is gewend geraakt aan mensen en is eigenlijk een rotsduif.” En: “Duiven zijn flexibel. Die vinden hun eten overal.”

Afgeknelde pootjes

Het is een bekend, maar triest gezicht: veel duiven in Amsterdam zijn gewond aan hun pootjes en zien er niet best uit. De meeste mensen weten niet dat dit veroorzaakt wordt door mensenharen en draadjesafval, zoals lintjes en touwtjes, die zich strak om de poten van de duiven wikkelen met infecties tot gevolg.[1] Dit wordt ‘draadvoet’ genoemd. Er zijn vrijwilligersgroepen actief via de Stadsduiven Hulp Groep die zo veel mogelijk Amsterdamse duiven van deze haren en draadjes rond hun poten verlossen, de wonden schoonmaken en de duiven te verzorgen tot de infecties zijn genezen. Afgezien van deze vrijwilligersinzet is er geen formeel beleid om de duiven te vangen en te helpen met deze aandoening. Sommige duiven zijn er dus zelfs zo slecht aan toe dat ze medische hulp nodig hebben en moeten herstellen als ze van de draadjes zijn verlost. Er is dus ook behoefte aan opvangplekken waar de deze duiven medische verzorging krijgen en kunnen revalideren.

De NS draait duiven de nek om

Bovendien heeft de Partij voor de Dieren-fractie in Utrecht recent aan het licht gebracht dat de Nederlandse Spoorwegen op Utrechtse stations duiven doodt in het kader van ‘dierplaagbeheersing’.[2] Het ging in 2021 om 36 Utrechtse duiven die door middel van ‘cervicale dislocatie geëuthanaseerd’ zijn, wat inhoudt dat van deze dieren de nek is gebroken.[3] Uit navraag van de Partij voor de Dieren bij de NS blijkt dat in Amsterdam dezelfde aanpak wordt gehanteerd als in Utrecht. De Partij voor de Dieren-fractie is van mening dat deze praktijken ineffectief en dieronvriendelijk zijn en pleit voor een onderzoek naar alternatieven.

Leren van andere steden

De Partij voor de Dieren zou in het kader van deze recente ontwikkelingen graag duidelijkheid willen krijgen over de mogelijkheden om een effectief duivenbeleid te voeren in Amsterdam. In Gouda en Rotterdam, maar ook in Duitse steden, worden er bijvoorbeeld duiventillen ingezet om diervriendelijk om te gaan met deze medebewoners.[4] In Rotterdam is bovendien uitgebreide informatie beschikbaar met betrekking tot de kosten van deze duiventillen, die grotendeels worden gefinancierd uit het budget voor Plaagdierbeheersing.[5]

De voordelen van duiventillen die worden genoemd in onderzoeken zijn talrijk. De uitwerpselen van de dieren kunnen bijvoorbeeld gemakkelijk opgeruimd worden, de dieren zijn gezonder en daardoor minder bevattelijk voor ziektes en gewonde duiven kunnen gemakkelijker verzorgd worden.[6] Een voerverbod in combinatie met het toepassen van duiventillen lijkt bovendien een zeer effectieve combinatie.

Echter in het reeds genoemde AT5-artikel stelt een stadsecoloog dat het werken met duiventillen in andere steden is geprobeerd, maar overlast veroorzaakte. De indiener van deze vragen zou daarom graag meer inzicht willen in verschillende ervaringen met duiventillen.

Gezien het vorenstaande stelt het lid Bakker op grond van artikel 84 van het Reglement van orde gemeenteraad en raadscommissies Amsterdam, de volgende schriftelijke vragen:

  1. Is het college op de hoogte van de algemene zorgplicht die geldt tegenover stadsduiven?
  2. Op welke manier kijkt het college naar de gemeentelijke verantwoordelijkheid tot invulling van deze zorgplicht voor stadsduiven?
  3. Kan het college advies inwinnen van meerdere duivenexperts over de mogelijke gevolgen van het algehele voerverbod in de stad voor het voedselaanbod van stadsduiven en een samenvatting van deze input met de gemeenteraad delen?
  4. Welke verantwoordelijkheid ziet het college voor de gemeente als het gaat om het veelvoorkomende ‘draadvoet’ bij duiven door mensenhaar en knellend zwerfafval?
  5. Wat is nu de geëigende weg voor een oplettende Amsterdammer die een duif met draadjes aan de poten ziet om dit probleem te melden?
  6. Ziet het college kansen om de bekendheid van dit probleem te vergroten onder Amsterdammers en om te stimuleren dat dit vaker gemeld gaat worden bij een hulporganisatie?
  7. Is het college bereid om in overleg te gaan met de relevante organisaties in de dierenhulpketen, waaronder de Stadsduiven Hulp Groep, om te bezien hoe er in Amsterdam beter samengewerkt kan worden tegen ‘draadvoet’?
  8. Is het college op de hoogte van het beleid van de NS ten aanzien van duiven op Amsterdamse stations, en met name dat er op dit moment Amsterdamse duiven door de NS worden gedood?
  9. Is het college bereid in gesprek te gaan met de NS met als insteek om te komen tot een diervriendelijk duivenbeleid waarin geen doden vallen?
  10. Kan het college een aantal voorbeelden van (proeven met) duiventillen uit andere steden (ook uit Duitsland) inventariseren met bijbehorende resultaten en ervaringen, en hieruit lering trekken voor Amsterdam? Zo ja: zou het college deze inventarisatie en conclusies willen delen met de gemeenteraad?

Indiener(s)

A.L. Bakker

[1] Waarom hebben duiven zo vaak letsel aan hun pootjes? (quest.nl).

[2] https://utrecht.bestuurlijkeinformatie.nl/Agenda/Document/6f84fb18-a867-4243-b766-1a7003831c0c?documentId=9ad051e3-cc86-43ab-8718-e7d726b6c262&agendaItemId=74aef0e5-0add-441e-b6d1-621b3a6559b0.

[3] https://www.rtvutrecht.nl/nieuws/3370413/doden-van-duiven-op-utrecht-centraal-ter-discussie-onnodig-of-aanpakken-die-ziekteverspreiders.

[4] https://www.rotterdam.nl/wonen-leven/duiventillen/; https://www.augsburg.de/umwelt-soziales/umwelt/umweltstadt-augsburg/stadttaubenkonzept; https://www.youtube.com/watch?v=Yxb9Nkxx0yA&t=47s.

[5] https://rotterdam.raadsinformatie.nl/document/8544633/1.

[6] https://www.eurogroupforanimals.org/files/eurogroupforanimals/2022-01/Management%20of%20City%20Pigeons_People%20for%20Animal%20Rights_2021.pdf.


[1] Standorttreue - Arbeitsgruppe Stadttauben Bonn e. V. (stadttauben-bonn.de); Standorttreue - Arbeitsgruppe Stadttauben Bonn e. V. (stadttauben-bonn.de); Stadttauben – Stadttauben Essen e.V. (stadttauben-essen.de).

[2] https://www.vogelbescherming.nl/ontdek-vogels/kennis-over-vogels/vogelgids/vogel/Stadsduif?gclid=CjwKCAiAl4WABhAJEiwATUnEF9JQBVlgN5H7IYpDNERkbEU1NgyZ_zkOJZUvlJkbDuRpnHOrg3duJRoCBBEQAvD_BwE.

[3] https://www.at5.nl/artikelen/214942/angst-voor-verhongerende-duiven-door-voerverbod-ze-zijn-afhankelijk-van-ons.